PSYCHOLOG.WEGROW.PL

Co to znaczy nie bardzo ?
Tak albo nie :-)) Nie bardzo , Nie za zbytnio : hehe
No wlasnie ma do rzeczy ale jak Pani nic o tym nie wie to trudno.
Bog wg chrzescijanstwa, judaizmu i innych religii monoteistycznych jest
duchem, wiec albo sie w cos wierzy albo udaje.
Pozdr
"Agnieszka O." wrote in message


- Ukryj cytowany tekst -- Pokaz cytowany tekst -> "nrfzf" wrote in message
> > A w Boga pani wierzy ???
> nie bardzo... a co to ma do rzeczy?
> A.

Pewnie to, ze skoro sie wierzy w Boga to i w istnienie duchow ;-)
A tak powaznie. Moze Twoje dziecko slyszalo kiedys Twoja rozmowe z babcia al
bo z kims innym. Moze wyczuwa, ze jest to cos, czego sie boisz. Wydaje mi si
e, ze jest jeszcze za maly na wymyslonego przyjaciela, ale moze sie myle - m
oje dzieci maja dosc realnych towarzyszy zabaw w domu, wiec sobie nikogo nie
wymyslaly. Czasem jednak Andrzej przypomina sobie o czyms, co mialo miejsce
dawno i mowi o tym tak, jakby to zdarzylo sie przed chwila. Moze Twoj synek
tez wspomina i nie zdaje sobie z tego sprawy? A ze nie narysowal pewnych cze
sci ciala... Weronika tez rysuje glowonogi i zapomina np. o oczach ;-)
Nie ma sie czego bac. Jak napisala MOLNARka - duchy nic czlowiekowi nie zrob
ia, bo po prostu nie moga.
--
Pozdrawiam z Tczewa
Krystyna
&Marek (6l.11m.), Andrzej (5l.3m.), Weronika (3l.8m.) i Krzys (6m.)

Uzytkownik Ola Joachimowska w wiadomosci do grup
dyskusyjnych napisal:9ui8s4$j...@news.tpi.pl...

Mezowi sie nie dziwie. JA bym tez patrzyla dziwnie jakby mi cory
opowiadaly o jakiejs pani :-)

Normalne, powiedzialabym nawet ze czeste. Syn mojego kolegi mial Pana
Wojtusia. Pan Wojtus do mamy tez przychodzil :-) Po okolo 1/2 roku nie
dociekania za bardzo olal Pana Wojtusia.

JA bym sie nie dopytywala, jak mowi to ok, ale na tym pozostawilabym ten
stan.

Moze nie potrafi sobie dokladnie tego pana wyobrazic. Mysle, ze mu to
przejdzie, a jesli nie to moze jakis psycholog dzieciecy rozwikla ta
sytuacje? Nie wiem - moze macie jakiegos sasiada, ktory mu sie spodobal
i nie potrafi tego inaczej wyobrazic?

a co robi? :-) Tylko sie nie dopytuj :-)
--
Pozdrowienia
Tatiana
Maja 31.07.1997 http://www.babyboom.pl/temat.asp?id=147
Ania 25.03.1999 http://www.babyboom.pl/temat.asp?id=146

Uzytkownik "Agnieszka O." napisal

Przyjelam do wiadomosci to co piszesz ... ale niestety (i Ty o tym wiesz)
nie ma w tym za grosz logiki.
Z jednej strony wykluczasz ... z drugiej sie boisz.
Coz - widocznie tak masz (ja akurat mam troche inaczej).
Tylko tak na marginesie ... czego bys sie bala jakbys 'zobaczyla' ducha
swojego dziadka ?
Oprocz elementu zaskoczenia (ale taki istnieje gdy strzeli zarowka lub
przewroci sie kwiatek).
Przeciez to twoj bliski ... na pewno nie zrobilby Ci nic zlego.
A jesli dzieci rzeczywiscie "widza' duchy ??? Niech tak bedzie - one sie nie
boja a duchy ich nie strasza.
Pozdrawiam
MOLNARka

plecach przechodza, on wyraxnie z kims dyskutuje smieje sie do niego lub
biegnie z czyms by mu pokazac.
Moze cos w tym jest
Pozdrawiam Dorunia i Daniel (4l)
Lodx
GG 230334

"Krystyna" wrote in message



Moj syn nie widzi duchow..... na razie..... na razie jedynie przesladuja go
paprochy, ktore karze zbierac :-)
A czy ja sie duchow boje...... to nie tak..... boje sie przejsc przez
ruchliwa ulice a duchow nie chce spotkac.... jakos nie mam ochoty i juz.....
Agnieszka i Michal (15 m-cy)

"nrfzf" wrote in message



Najpierw w kwestii formalnej - odpowiadaj pod cytatem.
Teraz w kwestii moich upodoban - wole dyskutowac z kims kto sie przedstawi
czymkolwiek chocby nickiem.
Teraz w kwestii wiary - NTG
A czy Bog w religiach mmonoteistycznych jest duchem w takim znaczeniu o
jakim tu byla mowa..... nie jestem przekonana... Sprowadzenie bytu
najwyzszego, praprzyczyny wszystkiego do roli zjawy to chyba 'lekkie'
uproszczenie.
Agnieszka

"MOLNARka" wrote in message


ja:

MOLNARka:

:-) Zawsze i wszedzie logiczna i konsekwentna..... Zalozmy, ze to
mozliwe....

Nie wiem czy bym sie bala.... napisalam, ze nie mam powodow..... nie chce
zobaczyc tego co widzi babcia. Wole wierzyc, ze to jej sposob na radzenie
sobie z rzeczywistoscia.... cale jej dorosle zycie dziadek byl jej
przewodnikiem i nauczycielem, wiec po jego smierci musiala sobie to jakos
zrekompensowac...

Na pewno nic by mi nie zrobil..... moj strach to strach przed nieznanym,
przed doswiadczeniem czegos co wg. rozumowej czesci mnie nie istnieje... to
nawet nie strach.... to jakas gesia skorka na plecach i niepochamowana chec
odwrotu....

:-) Nie mam pojecia jak zareaguje jak moj Michal zacznie prowadzic rozmowy z
duchami..... Jak sie dowiem to dam znac....
Pozdrawiam
Agnieszka i Michal (15 m-cy)