PSYCHOLOG.WEGROW.PL

Moj syn ma osiem lat, sadze, ze przechodzi trudny okres. Od kiedy pojawila sie
mlodsza siostra, stal sie w stosunku do mnie zlosliwy, potrafi karac mnie
niejedzeniem, ignorowac polecenia. Jest zlosliwy w stosunku do mnie i reszty
domownikow. SZukam madrych rad.. Trace pomysly na jego wychowanie - sytuacja
jest o tyle skomplikowana, ze coreczka jest przyrodnia siostra syna.
Dzieki za pomoc , pozdr.
Maya, Kamil 8 lat, Ida  7 mies.
--
Wyslano z serwisu OnetNiusy: http://niusy.onet.pl

Uzytkownik napisal w wiadomosci


A co to znaczy?
Jak nie je to bedzie glodny i tyle.
Jesc dajesz mu trzy razy dziennie, gora cztery i nic wiecej...
Zadnego pogryzania, zadnych slodyczy i jak bedzie glodny to zje, a jak nie
bedzie chcial, to juz jego sprawa... No chyba, ze to kliniczna anoreksja...
--
Joanna, syn Michal 14 lat, corka Anna 12 lat
http://jduszczynska.republika.pl

Tu sie zgadzam z Joanna. Nie jest to dziecie malenkie ktore musi swoje
ilosci zjesc w ciagu dnia. 8 lat to kawal chlopa (ze sie tak wyraze). Wie co
to glod i wie jak go zaspokajac bez plakania. Gdzie stoi lodowka tez wie.
Jezyk do mowienia tez ma.
A co sie tyczy tego, ze to przyrodnia siostra to inna historia. Trzeba by
sie zastanowic jak mu ulzyc w jego smutku bo pewnie taki istnieje. Trzeba mu
okazac duzo milosci aby nie czul sie odrzucony. Pokaz mu, powiedz, ze jest
dla Ciebie bardzo wazny i bardzo go kochasz.
--
Ania
Jas 06.06.96
Warszawa

dzieki za list. Na razie stosuje metode: nie rozmawiam i nie dyskutuje o
posilkach, sa i juz - skutkuje, bo nie ma punktu zaczepienia. To nie anorekcja,
tylko czesc pola walki mojego buntownika i moj slaby punkt, w ktory mozna
uderzyc i sprawic mi przykrosc

--
Wyslano z serwisu OnetNiusy: http://niusy.onet.pl

- Ukryj cytowany tekst -- Pokaz cytowany tekst -> > Jak nie je to bedzie glodny i tyle.

Dzieki za list,
mam problem z tym kochaniem, bo ostatnio szala przewaza na niekorzysc
kochajacej i dobrej mamy: jest wiecej sytuacji zapalnych niz tych pozytywnych,
radosnych. To zlozona sprawa, ostatnio w naszym zyciu rodzinnym duzo sie
zmienilo, np. zmienilismy mieszkanie i w nowym otoczeniu nie wprowadzilismy
nowych zasad, teraz kazdy dzien jest inny i nieplanowany, a to z pewnoscia
udeza w poczucie bezpieczenstwa mojego syna.

--
Wyslano z serwisu OnetNiusy: http://niusy.onet.pl

nie daj sie, terroryzuje CiE. moze jest mu zle... nie mowi o tym?
dla niego to trudne bardziej niz myslisz.

no wiesz... moze psycholog dzieciecy?

a jaki ma kontakt z rodzonym ojcem?

pozdr. D.

--
Wyslano z serwisu OnetNiusy: http://niusy.onet.pl

Uzytkownik

Mayo, moge tylko napisac co ja bym zrobila, bo specjalnie nie podobaja mi
sie te posty wyzej. Wiem, ze przy maluszku masz niewiele czasu, poza tym,
jak piszesz sa jeszcze inne okolicznosci. Ale moze udaloby Ci sie
wygospodarowac kilka godzin tygodniowo, zeby pobyc tylko ze starszym
synkiem. Moze moglibyscie gdzies razem pojsc (spacer, kino, lodziarnia,
nawet banalne zakupy w supermarkecie) tylko WY we dwojke. I rozmawiac,
rozmawiac, rozmawiac, przytulac, przytulac, przytulac i zapewniac, ze bez
niego Twoje zycie stracilo by sens, ze kochasz go bardziej niz rozum na to
pozwla itp. A z zazdroscia 'walczylabym' (bo nie piszesz, ale mozna sie
domylec, ze jego zachowanie bierze sie tez z tego), pokazalbym dwie swoje
rece, albo spytalabym go ktora swoja reke bardziej kocha i powiedzialabym,
ze tak samo jest z dziecmi, nie ma lepszego, gorszego, mniej lub bardziej
kochanego. Ida jest malenka i potrzebuje wiecej troski i uwagi, ze jak on
byl malutki tez poswiecalas mu tyle czasu. Sprobowalabym jeszcze delikatnie
wciagnac go w opieke nad malenstwem.
--
pozdrawiam cieplo
poranna mgla i Kacper (4 l.)

ladnie napisalas , mglo poranna. naprawde.
D.
--
Wyslano z serwisu OnetNiusy: http://niusy.onet.pl